Dokładnie sto lat temu rozpoczęła się historia, która na stałe wpisała się w krajobraz sportowy i społeczny regionu. Łomżyński Klub Sportowy obchodzi dziś wyjątkowy jubileusz – wiek istnienia organizacji, która stała się fundamentem lokalnej tożsamości.
Sto lat funkcjonowania klubu to okres obejmujący wiele pokoleń mieszkańców Łomży. Przez dekady ŁKS ewoluował, przechodząc przez różne szczeble rozgrywkowe i etapy historyczne, jednak niezmiennie pozostawał centralnym punktem sportowych emocji w mieście. Jubileusz ten jest nie tylko okazją do wspomnień o sukcesach boiskowych, ale przede wszystkim do refleksji nad rolą klubu w budowaniu lokalnej wspólnoty.
Fundament tworzony przez pokolenia
Władze klubu w oficjalnym komunikacie podkreślają, że za stuletnią historią stoją konkretne osoby. Jubileusz jest momentem szczególnych podziękowań skierowanych do szerokiego grona twórców białostocko-czerwonej tradycji: zawodników, szkoleniowców, działaczy oraz kibiców. To ich zaangażowanie i wytrwałość pozwoliły klubowi przetrwać wiek burzliwych dziejów i utrzymać ciągłość szkolenia oraz rywalizacji.
Więcej niż sport
Dla Łomży jubileuszowy rok to czas podkreślania znaczenia klubu jako istotnego elementu dziedzictwa kulturowego miasta. Związek emocjonalny mieszkańców z klubem sprawia, że ŁKS postrzegany jest nie tylko przez pryzmat wyników sportowych, ale jako instytucja łącząca pokolenia łomżynian.
Wierzymy, że minione 100 lat to tylko początek historii dumy naszego miasta
„Wierzymy, że minione 100 lat to tylko początek historii dumy naszego miasta” – czytamy w przesłaniu klubu. Obchody stulecia stanowią symboliczne zamknięcie pewnego rozdziału, będąc jednocześnie punktem wyjścia do budowania przyszłości organizacji w kolejnym wieku jej działalności.
Notka historyczna (ze strony lks.lomza.pl)
W 1916 roku w ramach przerwy od walk na froncie do Łomży przybył 1 Pułk Piechoty Legionów, a wraz z nim nowa dyscyplina sportu – piłka nożna. Mecze rozgrywano w koszarach co ograniczało dostęp szerszej publiczności i tylko nieliczni mieszkańcy mogli obserwować poczynania wojskowych.
Zmieniło się to kilka miesięcy później gdy na zmianę do Łomży trafili żołnierze 4 Pułku Piechoty.
Piłka nożna opuściła jednostkę i przeniosła się na specjalnie przygotowane boisko przy ul. Nowogrodzkiej. Rozgrywki toczące się pomiędzy wojskowymi przyciągały ciekawskich mieszkańców, których z meczu na mecz przybywało . Gdy legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność Niemcom zostali internowani, razem z żołnierzami innych jednostek. Władze niemieckie mimo internowania pozwalały miłośnikom sportu na „football”. Rywalizacje pomiędzy 4 i 5 Pułkiem Piechoty oraz 1 Pułkiem Ułanów wzbudzały coraz to większe emocje.
Po rozbrojeniu Niemców w 1918 roku w Łomży uformowany został 33 Pułk Piechoty, a wraz z nim powstała drużyna „Piechur“, składająca się w głównej mierze z byłych legionistów, którzy pogrywali na Nowogrodzkiej. Jednak ciągle toczące się walki w regionie oraz później na froncie uniemożliwiały systematyczne rozgrywki. Dopiero w 1921 roku po odzyskaniu niepodległości i wojnie z bolszewikami oficjalnie utworzono Wojskowy Klub Sportowy 33 PP „Piechur“ Łomża.
Powstanie WKS Łomża wzbudziło aspiracje mieszkańców do posiadania własnego cywilnego klubu, całkowicie niezależnego od wpływów politycznych czy wojskowych. W tamtych czasach grzeszono właśnie upolitycznianiem wszystkiego co przyciągało młodzież. Istniały już organizacje , prowadzące sportowe zajęcia takie jak np. „Makabi”, „Sokół” czy „Strzelec” lecz łomżanie potrzebowali czegoś innego .
W 1923 roku Łomżyńskie Towarzystwo Wioślarskie podjęło próbę utworzenia stałej sekcji piłki nożnej, jednak z nieznanych nam przyczyn te zabiegania nie powiodły się. Mimo to życie piłkarskie w mieście istniało.
Oprócz klubów żydowskich, szkolnych oraz tych związanych z wojskiem, powstawały w późniejszym okresie drużyny, które prowadziły między sobą rozgrywki. Nie były to stabilne zespoły i dość szybko się rozpadały. Jedną z takich drużyn była utworzona w 1926 roku „Łomżynianka“ , która w przeciwieństwie do innych tego typu, rozwinęła się i przetrwała ciężkie chwile. Inspiratorem i kapitanem drużyny grającej w strojach w biało-czerwone pionowe pasy był Wacław Cieśluk – znany w środowisku łomżyńskim poprzez kierowanie jedną z najbardziej eleganckich księgarni w mieście, a także dzięki występom sportowym w ŁTW, które próbowało kilka lat wcześniej zbudować sekcję piłkarską.
W 1927 roku „Łomżynianka“ wzmocniła skład piłkarzami przeżywającego trudne czasy „Strzelca“, a także zawodnikami Gimnazjum im. Piotra Skargi. Po kilkumiesięcznych zmaganiach z urzędowymi przeszkodami 16 kwietnia 1928 roku udało się oficjalnie zarejestrować cywilny klub w starostwie i powstał Łomżyński Klub Sportowy, którego fundamentem byli zawodnicy „Łomżynianki”. Prezesem został wspomniany Wacław Cieśluk, a w księgarni „Świt” powstało tymczasowe biuro klubu. W meczu inauguracyjnym 29 kwietnia Biało-Czerwoni rozgromili zespół 71 Pułku Piechoty z Zambrowa aż sześć do zera. Rok 1928 zespół zakończył bez porażki z bilansem 7 wygranych i 2 remisów. W mieście nastąpiła „moda” na ukochany klub, który bardzo szybko pozyskał wiernych kibiców oraz następnie kilkuset członków, tworząc przeróżne sekcje sportowe.
Zobacz inne najnowsze wpisy:
- Klasyfikacja „Bad Boys” IV ligi: Ruch na czele, MOSP najbardziej zdyscyplinowany
- Stulecie Łomżyńskiego Klubu Sportowego. Wiek sportowej tradycji nad Narwią
- IV liga odrabia zaległości – w środę zaległe mecze [ZAPOWIEDŹ]
- Canal + i Internet w Koba za 99 zł miesięcznie!
- Szpital w Zambrowie medycznym partnerem podlaskich klubów. Pionier, ŁKS i Ruch z profesjonalnym wsparciem
