Podzambrowski Czerwony Bór to wieś kojarząca się obecnie z istniejącym tam zakładem karnym. Jednak dla starszych kibiców może kojarzyć się również z klubem piłkarskim, który ma na swoim koncie całkiem sporo sukcesów.
WKS „Grom Czerwony Bór powstał w 1977 r. jako drugi – po Skrzydlatych Osowiec, wojskowy klub sportowy w naszym województwie. Początkowo istniała sekcja tenisa stołowego, której drużyna po rocznym występie w klasie B awansowała o szczebel wyżej i następnie została rozwiązana. W 1979 r., założono sekcję piłki nożnej.
Przyniosła ona klubowi najwięcej sukcesów i rozgłos nie tylko w naszym województwie. Przez dwa sezony drużyna walczyła w łomżyńskiej okręgówce, by po awansie w 1981 r. do IV ligi występować w niej nieprzerwanie przez 10 sezonów, czyli do czerwca 1991 r. Początkowo do roku 1989 w grupie ciechanowsko-łomżyńsko–ostrołęckiej, w której to w rankingu za 8 sezonów okazała się najlepszą spośród 31 zespołów, później zaś w białostocko–łomżyńsko – suwalskiej. Największe sukcesy Gromu w tej klasie rozgrywkowej to czterokrotnie drugie lokaty zajmowane przez zespół w latach 1983, 1984, 1985, 1988, a więc o krok od awansu do III ligi.
WKS Grom jest też czterokrotnym zdobywcą Pucharu Polski okręgu łomżyńskiego / 1983, 1985, 1987, 1988 /. W 1988 r. drużyna awansowała aż do IV rundy ogólnopolskiej, eliminując po drodze byłego trzecioligowca Narew Ostrołęka 2:0, spadkowicza z I ligi lubelski Motor 3:0, eks drugoligowca Błękitnych Kielce rzutami karnymi i dopiero drugoligowa Stal Stalowa Wola wyeliminowała rewelację ogólnokrajową wygrywając 2:0. Jest to jak dotąd największe osiągnięcie naszego reprezentanta w piętnastoletniej historii OZPN.
W latach 1980 – 1986 klub był organizatorem corocznego turnieju o Puchar Dowódcy Garnizonu, który gromadził na starcie czołowe drużyny wojskowe jak Wawel Kraków, Śniardwy Orzysz, Lublinianka Lublin. Latem 1991 r. klub z powodu trudności kadrowych i finansowych połączył się z Olimpią Zambrów, a czwartoligowa drużyna Gromu jako ,Olimpia występuje w rozgrywkach IV ligi białostocko-łomżyńskiej. Z zawodników broniących barw ,Gromu najbardziej znani to Wiesław Mak i Ireneusz Marchwiński, występujący później w drugoligowym GKS Bełchatów. Najskuteczniejszym strzelcem w historii klubu był późniejszy zawodnik trzecioligowej Olimpii Zambrów Zbigniew Stańczyk, który w 47 spotkaniach strzelił 47 bramek! Najwyższe cyfrowo zwycięstwo drużyna odniosła w 1980 r. wygrywając z Czarnymi Wąsosz 16:0. W 22 kolejnych spotkaniach / od kwietnia 1980 r do czerwca 1981 r. / drużyna nic przegrała meczu, a bramkarz Gromu Andrzej Mazur przez 5 kolejnych spotkań, czyli przez 450 minut nie wyjmował piłki z siatki. Było to w okresie 23. 08 – 12. 09. 1987 r.
Odznaka (na zdjęciu powyżej) – klub wydał jak dotąd jedną odznakę. Wykonana została w 1983 r. w Częstochowie w zakładzie Włodzimierza Turcmki w ilości 1000 szt. Jest to odznaka metalowa, lakierowana, mocowana na szpilkę. Odznaka ma kształt tarczy z trzema pionowymi pasami. Boczne – koloru zielonego symbolizują barwy wojska. Środkowy pas koloru granatowego odpowiada barwom wojsk obrony wewnętrznej. Na nim zielona mina przeciwpancerna detonująca czerwonymi płomieniami. Pasy poziome koloru białego. Na górnym napis WKS GROM, na dolnym CZERWONY BÓR. Na samym dole data powstania klubu 1977.
Źródło: http://historialomzy.pl/kolekcje-sportowe-grom-czerwony-bor/
